تبصره گیل، قانون یار: نظریه مشورتی پیرامون محاسبه خسارت تأخیر تأدیه چک
جزئیات نظریه:شماره نظریه: ۷/۱۴۰۴/۳۲۲شماره پرونده: ۱۴۰۴-۸۸-۳۲۲تاریخ نظریه: ۱۴۰۴/۰۸/۱۳
استعلام:چنانچه صاحب حساب در تاریخ سررسید چک، وجه چک را تأمین کند؛ اما دارنده چک به بانک مراجعه نکند و پس از سپری شدن مدت قابل توجهی به بانک مراجعه و گواهی عدم پرداخت اخذ کند، خسارت تأخیر تأدیه از چه تاریخی محاسبه میشود؟ آیا تاریخ سررسید چک ملاک است یا تاریخ خارج کردن وجه از حساب توسط صاحب حساب یا تاریخ اخذ گواهی عدم پرداخت؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با توجه به تبصره (الحاقی ۱۳۷۶) ماده ۲ قانون صدور چک و رأی وحدت رویه شماره ۸۱۲ مورخ ۱۴۰۰/۰۴/۰۱ هیأت عمومی دیوان عالی کشور، در صورت بلامحل بودن چک، خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ سررسید چک محاسبه میشود.
در فرضی که صاحب حساب در تاریخ سررسید، وجه چک را تأمین کرده اما دارنده چک به بانک مراجعه نکرده و پس از خارج شدن وجه توسط صاحب حساب، گواهی عدم پرداخت اخذ کند، تا جایی که عدم پرداخت منتسب به صاحب حساب نباشد، با استناد به قاعده اقدام، دارنده چک حق مطالبه خسارت تأخیر تأدیه را برای این مدت نخواهد داشت.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه درباره محاسبه خسارت تأخیر تأدیه چک
خسارت تأخیر تأدیه چک از تاریخ سررسید محاسبه میشود
اداره کل حقوقی قوه قضاییه با صدور نظریهای مشورتی اعلام کرد که در چکهای بلامحل، خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ سررسید چک محاسبه میشود، حتی اگر دارنده چک بهطور موقت از مراجعه به بانک خودداری کرده باشد و پس از آن گواهی عدم پرداخت دریافت کند. در صورتی که تأخیر در دریافت وجه منتسب به دارنده چک باشد، خسارت برای این مدت قابل مطالبه نخواهد بود.